کاش ای دل چنین نبودی در افسون غبار سربدارم

یا که نبودی در فراق چشم یار پای در دام انتظارم

میدانم آنچه را که می گویم نمی بینم و نمی بینی

نه من کمان خم ابرویت نه تو درد زردی رخسارم

غبـــــــــــــار

آهی گاه گاهی برآید از ته دلِ فرو رفته